Waar kom je vandaan? Nieuwkomers in Weert na WO II
Na de Tweede Wereldoorlog ligt Nederland in puin en is er een tekort aan alles. Veel gebouwen en fabrieken zijn verwoest en de spoorlijnen en landbouwgrond zijn onbruikbaar geraakt. Onder leiding van minister-president Willem Drees en de Rooms-rode coalitie wordt tot midden jaren 1950 ingezet op wederopbouw en herstel, met een sterk accent op industrialisatie.
Echter verlaten veel Nederlanders juist in die periode het land. De uitstroom van Nederlanders in de jaren 1950 is de grootste in de Nederlandse geschiedenis. Zo'n 350.000 mensen emigreren met steun van de regering naar landen als Canada, Nieuw-Zeeland en Australië.
In de jaren 60 stijgt de economische groei en is er een gebrek aan arbeiders.
Bedrijven als Smeets en Philips in Weert richten daarom hun blik op het buitenland. Men is op zoek naar tijdelijke arbeiders, ‘gastarbeiders’.
In eerste instantie komen voornamelijk Italiaanse, Spaanse, Griekse en Joegoslavische arbeiders naar Nederland, maar na een wervingsovereenkomst met Turkije in 1964 volgen vele Turkse arbeiders.
Waar in 1960 nog slechts 22 Turken in Nederland verbleven met een verblijfsvergunning, liep dit aantal op tot meer dan 9.000 in 1965. Tot 1973 arriveerden in Nederland zo’n 65.000 Turkse immigranten.
In de eerste jaren worden de gastarbeiders met open armen ontvangen. Het idee is dat ze enkel tijdelijk verblijven, dus inburgeren is niet nodig. Door de verlenging van contracten en de wet op gezinsvereniging in 1974 blijven veel van deze arbeiders uiteindelijk in Weert wonen.
Süleyman Alataș is voorzitter Stg. Turks Cultureel Centrum en op 27 augustus 1987 in Weert terechtgekomen op 25-jarige leeftijd.
Hij komt uit Denizli in Turkije en is voor de liefde naar Nederland afgereisd. Via familierelaties hebben ze elkaar leren kennen, maar zij woonde en werkte destijds in Weert.
Voorwaarde was dat als hij met haar wilde trouwen, hij naar Weert moest verhuizen. Een jaar later zijn ze getrouwd.
Op dat moment bestaat er al een kleine Turkse gemeenschap in Weert, maar in 1988 wordt de Stichting Turks Cultureel Centrum officieel opgericht. Het doel van de stichting is om de belangen te behartigen van de Turkse Gemeenschap naar officiële instanties en een brug te vormen met de Weerter gemeenschap, want veel Turken van de eerste generatie hebben moeite met het beheersen van de Nederlandse taal.
Later komen er ook andere activiteiten bij, zoals het organiseren cursussen en het internationaal kinderfestival, om zo de Turkse gemeenschap bij elkaar te brengen en in verbinding te laten komen met de verschillende culturen in Weert.
Vanaf het begin speelt Süleyman een actieve rol in de stichting. Dat past binnen zijn sociale karakter. Dit blijkt wel uit het feit dat hij het zo jammer vindt dat onze samenleving zo individualistisch is geworden. Vroeger werd veel meer met de complete familie samen gevierd, zoals de Ramadan en het offerfeest. Nu is dat veel kleinschaliger. Gelukkig is het eten niet veel veranderd.
Download het interview met Süleyman Alataș (mp3) >>>
Terug naar de overzichtspagina Waar kom je vandaan? <<<