Waar kom je vandaan? Nieuwkomers in Weert na WO II
Op 27 december 1949 erkent Nederland de onafhankelijkheid van Indonesië en volgt de repatriëring van Indische Nederlanders. De eerste generatie Molukkers, en tevens het grootste deel van de huidige Molukse gemeenschap, betreft ruim 4000 Molukse ex-KNIL militairen die in 1951 met hun gezin en nakomelingen naar Nederland zijn gekomen.
Nico Pattinaya, oprichter ouderenvereniging Perkumpulan Waringin en woordvoerder Molukse gemeenschap in Weert, is als kind opgegroeid in Woonoord Tungelroy. Op 13 mei 1951 arriveert hij met zijn familie in Nederland. Het jaar kan hij zich goed heugen, want zijn broer is op het schip S.S. Astorias geboren. In 1956 arriveert hij met zijn familie in woonoord Tungelroy in Weert.
Van 1951 tot 1969 zijn in totaal ruim tweehonderd personen gehuisvestigd in het Woonoord Tungelroy
Elk huishouden, ongeacht de grootte, heeft op het woonoord twee kamers ter beschikking. Op elke twee gezinnen is één toilet en verder beschikt het woonoord over één barak met douches. In 1950-1960 wordt er een gaarkeuken gebouwd waardoor de families zelf kunnen koken.
In 1969 moesten de laatste gezinnen vertrekken en wordt het woonoord afgebroken. Hij is met zijn familie op 19 mei 1969 naar Oogststraat Weert verhuisd.
De woonoorden in Nederland waren bedoeld als tijdelijke huisvesting en veel Molukkers hielden de hoop op onafhankelijkheid voor de Molukken. Twintig jaar lang stond de Nederlandse overheid erop dat hun verblijf tijdelijk zou zijn. Hierdoor kreeg de 1e generatie geen kans kregen om Nederlandse burger te worden, maar worden ze als Indonesiërs beschouwd. Aangezien ze het Indonesische staatsburgerschap weigeren betekent dit dat ze stateloos zijn.
Daarnaast zorgt de verslechterde woonsituatie ervoor dat er veel ontevredenheid is onder de Molukkers ten opzichte van de Nederlandse overheid.
Zo voelt Nico het ook. De Nederlandse Staat heeft zich nooit ingezet voor zijn ouders en de Molukse gemeenschap. Zijn ouders mochten niet werken waardoor Nico zelf met 10 jaar lange dagen bij de boeren gaat werken. Na de opheffing van het woonoord werd de toezegging gedaan door de gemeente dat de Molukse Gemeenschap een eigen woonwijk met een eigen kerk zou krijgen, maar ook deze belofte is nooit nagekomen.
Toch is Nico tevreden. Hij heeft een Weerter meisje getroffen en inmiddels 4 dochters en 8 kleinkinderen. Ondanks het gebrek aan begeleiding waardoor hij de Nederlandse taal nooit helemaal meester is geworden en geen opleiding heeft kunnen afmaken, heeft hij altijd hard en met veel plezier gewerkt.
Nico zou graag nog eens terug willen naar Ambon, maar de Molukken zijn mysterie eilanden. Je moet met goede bedoelingen en voornemens terugreizen, want anders loopt het slecht af.
Beluister het interview met Nico Pattinaya (mp3) >>>
Terug naar de overzichtspagina Waar kom je vandaan? <<<