Toen en Noow afl. 28, gepubliceerd in Land van Weert 27 februari 2011
Vastelaovundj 2011 nadert zijn slot en hoogtepunt. Toegegeven, het vastelaovundjseizoen duurt al een paar maanden. Tegenwoordig zit die periode boordevol feesten, bals en speciale aovundjen.
Velen zijn dan ook al druk, druk, druk. Niet te vergeten ook zij die naar die climax toewerken, het deelnemen aan de grote optocht op zondag. Of misschien de kinderoptocht op maandag of nog oefenen voor De slaag um de merrentj op dinsdag. Op die slotdag staat ook de vis centraal, die in een ver verleden aanleiding gaf tot de geuzennaam Rogstaekers.

Daarom staat, hoe kan het anders, een week voor de dolle dagen een plaatje van de grote Rogstaekersoptocht centraal. De foto toont de prinsenwagen van dat jaar, een creatie die een landauer moet voorstellen, getrokken door zes paarden. In de landauer torent hoog prins Louis I (Jacobs).
Het is de optocht van 1954 en we zien de wagen op het moment dat hij vanuit de Langpoort de Langstraat indraait. Het fraai met gietijzer afgezette balkon links is dat van Hotel Du Commerce. Het pand bepaalde het aanzicht van de toegang tot de Langstraat tot in de jaren zeventig van de vorige eeuw. Het uithangbord onder het balkon verraadt bij nadere bestudering de naam.
Op de achtergrond zien we de huizen van de Langpoort tussen Paulusstraat en Stationsstraat. Ziet u de fraaie letters van de tekst 'banket en bonbons' van de winkel van banketbakker Mertens (nu Roeleven-Mertens)? Een opvallend element te midden van de mensenmassa is de oude ANWB-paal, nog voorzien van het gevleugelde wieltje.
Over mensenmassa gesproken. De mensen staan rijen dik naar de optocht te kijken of op zijn Wieërts: Gae kindtj oeëver de köp laupe.
Mogelijk is dat grote mensenaantal te verklaren door het feit dat we het een jaar zonder optocht hadden moeten doen. In 1953 was de Vastelaovundj per 1 februari gestaakt uit medeleven met de slachtoffers van de watersnoodramp in Zeeland. Geen optocht dus.
Louis Jacobs mocht het daarom nog een jaar overdoen. Uitzonderlijk, mag men denken, maar hij staat daarin niet alleen. Pierre Joosten was in 1939 prins geweest en mocht in 1949 opnieuw de scepter zwaaien over de Rogstaekers.
En in 1991 werd Ton V (Adriaens) de optocht door de neus geboord door de Golfoorlog. Hij mocht in 1992 opnieuw enkele dagen over de Rogstaekersstad regeren.
Een ander fenomeen van de optocht, al is dat natuurlijk niet direct aan de foto te zien, is dat de wagens en onderdelen van de optocht niet vanuit een vriendengroep gedragen werden maar door een buurtschap of straat.
In Het Kanton Weert van 26 februari 1954 is een deel van de voorpagina ingeruimd voor het program van de optocht. Die geeft een mooi inzicht in de samenstelling van een optocht van toen, de groepen en fanfares die trokken. Hier geen Kuiters, Bloeëtkek, Joekels, Moosknienkes of Moeëzevängers.
Wat opvalt, is dat de diverse creaties die in dat jaar door de stad trokken, gemaakt waren door de straten of buurtschappen, de Stegelstraat (wie ken die nog?) had een wagen met motto Prinsebal, buurtschap Biest kwam met een creatie getiteld Harum en de bewoners van Laar hadden een wagen geïnspireerd op de striphelden Suske en Wiske.
Verder valt op dat er ook clubs meedoen: voetbalclub Wilhelmina, de 'hokkieclub', een kaartclub en zelfs spaarkasclub 'De Leste Stuever' (wie weet daar meer over?). In de optocht liepen maar drie vrije groepen, mensen dus die zichzelf voor deze gelegenheid als groep bestempeld hadden, zoals we dat tegenwoordig meestal zien.
De laatste plek is traditiegetrouw ingeruimd voor de wagen van de prins. In dit geval nummer 37, wat ook door de foto bevestigd wordt. Alleen… men had gezien de foto wel besloten wat luim toe te voegen door een wagen met wellicht muzikanten achter de prinsenwagen te laten rijden.
De optocht kende ook nog een andere mooie bijkomstigheid. Een die dit jaar, ondanks verwoede pogingen, aan de Wieërter Vastelaovundj voorbijgaat. Hij werd namelijk gefilmd en wel door het Polygoon-nieuws. Dat zou, zo meldt bovengenoemde krant, van zaterdag tot maandag aanwezig zijn. Wat er daadwerkelijk gefilmd is, is echter niet bekend.